894 8779 gudrun@jogafri.is

Jógafrí

Jógafrí

Saló

Saló – bær við syðri hluta Gardavatns

 

Bærinn Saló við Garda vatnið

Bærinn Saló við Garda vatnið

Í Saló er gaman að fá sér spássiritúr því bærinn hefur að geyma þriggja kílómetra langa göngugötu sem liggur meðfram vatninu.

Saló var þegar á tíma Rómverja orðin borg en árið 1377 gerð að miðstöð vesturstrandar Gardavatns undir yfirráðum Visconti ættarinnar. Hefur löngum verið með efnaðri bæjarfélögum við vatnið – er eini bær við Garda sem státar af dómkirku, hún heitir Santa Maria Annunziata (gotnesk í stíl; bygging hófst 1453 en fékk andlitslyftingu með tímanum – hvíta framhlið í endurreisnarstíl hvar múrsteinar voru huldir). Dómkirkjan er í gamla bæjarhlutanum og þar við torgið er hægt að gæða sér á ís sem sagður er sá rjómakenndasti við vatnið – ísbúðin heitir La Casa Del Dolce.

Siglt um Gardavatnið

Salo státar af lengstu spásserigötu (promenade) við Gardavatn; gatan sú var byggð fyrir rúmum 100 árum, eftir jarðskjálfta sem skuku jörð árið 1901.  Jarðskjálftar  voru á ný 2004 sem ollu skemmdum á ýmsum mannvirkjum en göngugatan við vatnið var breikkuð og lengd í kjölfarið. Hún er í dag um þriggja kílómetra löng með kíprusviðartrjám, svo til alveg án bílaumferðar, þar er gaman að spássera og sæki þreyta að er hægt að hvíla sig á bekkjum og kaffihúsum; fylgjast með mannlífi og kannski litlum fiskibátum leggja að en þeir halda til veiða í morgunsárið og bera til baka afla sem inniheldur hvítan fisk; lavarello og corregone.

Það getur verið ys og þys í þessum bæ, sem fyrrum var mikill heilsulindabær og margt ber enn merki um það af byggingum sem hafa yfir sér þokka og glæsileika. Bókasafn bæjarins er til húsa í gamalli höll og í bænum er stríðsminjasafn frá 1796-1945.

Langi þig að skoða í búðir er mikið af þeim í gamla bænum. Helsta verslunargatan er Via San Carlo sem liggur frá dómkirkjunni að torginu Piazza Zanelli.

Í þessum bæ fæddist Gasparo da Saló og fylltist kannski líka þeim innblæstri sem fékk hann til að smíða hið dásamlega hljóðfæri, fiðlu – hann var uppi 1542-1609. Og fiðlan ku hafa litið talsvert öðruvísi út þá, þótti ekki fínt hljóðfæri í byrjun og þróaðist á næstu öldum til þess sem við þekkjum í dag. Hvar værum við án fiðlu?